درسنامه آموزشی هدیه‌های آسمانی کلاس ششم

معلّم بچّه‌ها را به پنج گروه تقسیم کرد و روی تابلوی کلاس نوشت: «ویژگی‌های یک دانش آموز نمونه».

- این، موضوع بحث گروهی ماست. 15 دقیقه فرصت دارید. با یکدیگر همفکری کنید و بعد نماینده‌ی هر گروه، نظر گروه را برای دیگران بگوید.

ذهن‌ها به کار افتاد، اندیشه‌ها گُل کرد و هیجان و همهمه، کلاس را پر کرد. خانم معلّم روی صندلی نشست و غرق تماشای پژوهشگران کوچک شد.

وقت به پایان رسید. معلّم گفت: «ابتدا نماینده‌ی هر گروه صحبت کند. بقیه با دقّت گوش کنید و در پایانِ حرف‌های او اگر اشکالی به ذهنتان رسید، بیان کنید».

مریم به نمایندگی از گروه اوّل از جا برخاست و گفت:

«دانش آموز نمونه کسی است که برنامه‌ریزی می‌کند و از فرصت‌هایش بیشترین استفاده را می‌برد. وقت خود را تلف نمی‌کند و به جای تماشای تلویزیون درس می‌خواند؛ حتّی هنگام زنگ تفریح هم مشغول کتاب خواندن است».

هُدیٰ بلند شد و گفت: «تلویزیون مگر بد است؟ زنگ تفریح هم از اسمش معلوم است که برای تفریح است نه برای درس. به نظر من کسی که تلویزیون نگاه نمی‌کند و در زنگ تفریح درس می‌خواند، نمونه نیست!»

در این هنگام خانم معلم گفت:

بنابراین دانش آموز نمونه کسی است که برنامه‌ریزی می‌کند و از فرصت‌هایش خیلی خوب استفاده می‌کند.

دانش‌آموز نمونه هر کاری را در زمان خودش انجام می‌دهد. با شنیدن صدای اذان، نمازش را می‌خواند؛ وقت درس، درس می‌خواند و وقت بازی، بازی می‌کند. برای سرگرمی، تلویزیون تماشا می‌کند؛ امّا به اندازه! نه اینکه بیشتر وقتش را با تلویزیون بگذراند».

لیلا، نماینده‌ی گروه دوم بود. ایستاد و گفت:

«دانش‌آموز نمونه کسی است که منظّم باشد. هنگامی که با هم کلاسی‌هایش قرار می‌گذارد، بدقولی نمی‌کند. به موقع به مدرسه می‌رود و پیش از معلّم وارد کلاس می‌شود. وقتی مدرسه تعطیل شد، به موقع به خانه برمی‌گردد».

ریحانه گفت: «تمام این چیزهایی که شما گفتید، بیشتر درباره‌ی نظم در مدرسه بود؛ در صورتی که دانش‌آموز نمونه در کارهای دیگرش هم باید نظم داشته باشد؛ نظم در خوابیدن و بیدار شدن، غذا خوردن، ورزش و کارهای دیگر»

نوبت گروه سوم بود. پروانه بلند شد و گفت:

«دانش‌آموز نمونه کسی است که با ادب است و به همه احترام می‌گذارد؛ پدر و مادر، همسایه‌ها و بزرگ‌تر‌ها».

هاجر رو به پروانه کرد و گفت: «به دوستان و هم‌کلاسی‌هایش چی؟»

بچّه‌های کلاس خندیدند. پروانه دوباره از سر جایش بلند شد و گفت:«به دوستان و هم‌کلاسی‌هایش هم احترام می‌گذارد».

زینب، نماینده‌ی گروه چهارم ایستاد و گفت:

«دانش‌آموز نمونه کسی است که خجالتی نیست. بدون ترس و نگرانی، هر سؤالی دارد، با معلّم در میان می‌گذارد. حواسش را خوب جمع می‌کند تا درس را بفهمد و اگر نکته‌ای را نفهمید، به معلّم می‌گوید تا برایش توضیح دهد. مهربان و دلسوز است و در درس‌ها به دوستانش کمک می‌کند. از وسایل خود به خوبی استفاده می‌کند و آنها را بدون جهت دور نمی‌ریزد.

او همچنین خدا را ناظر به اعمال خود می‌داند، حقّ دیگران را رعایت و از کارهایی مثل تقلّب خودداری می‌کند؛ زیرا می‌داند تقلّب باعث می‌شود حقّ دانش‌آموزانی که زحمت کشیده‌اند، پایمال شود».

تنها یک گروه دیگر باقی مانده بود.
مرضیه، نماینده‌ی گروه پنجم از جایش برخاست و گفت: «ما همه‌ی حرفمان را در یک جمله خلاصه کرده‌ایم:

دانش‌آموز نمونه کسی است که همیشه و همه جا و در همه‌ی کارها بهترین است».

خانم معلم رو به بچه‌ها کرد و گفت:

«البتّه شاید ما نتوانیم کسی را پیدا بکنیم که همیشه و در تمام کارهایش نمونه باشد. مهم این است که ما باید تلاش کنیم هر کاری را درست و دقیق انجام دهیم و تا اندازه‌ای که می‌توانیم، در هر کاری نمونه باشیم».